De aanwezigheid van de doden - Emmanuel Berl Hermien MangerIk verander zelf voortdurend, net als de doden, die in mijn herinnering niet minder aan verandering onderhevig zijn dan wanneer ze nog zouden hebben geleefd. Er zijn er maar een paar die me constant lijken en die onveranderlijk schijnen te willen dat ik me hen herinner, of hen juist vergeet. De anderen roepen me en houden me toch op afstand. Hun graven trekken me aan en stoten me weer af. In autobiografische teksten onderwerpt Emmanuel Berl zijn eigen
Tara Selter keert na een korte zakenreis terug naar huis in de stad Clairon-sous-Bois in Noord-Frankrijk
een spook gehinderd door anachronistische regels van etiquette
Het hart van het boek wordt gevormd door de twintig door Marlene Dumas geïllustreerde vertalingen van Hafid Bouazza
Bernard Marx lijkt als enige een onbestemd verlangen te koesteren om los te breken
Twee jaar lang verbleef hij in een huisje aan de oever van Walden Pond om te lezen
Hélena verzet zich nog tegen Paris’ voorstel (ook als brief te lezen
een paard neemt je mee naar het Huis van Angst
is Dante zowel hoofdpersoon als verteller
In Dagboek van een dief schrijft Jean Genet in een prachtige en bijzondere stijl zeer openhartig over homoseksualiteit
of wanneer hij überhaupt terug zal keren
Het boek bestaat uit een serie korte
Er was maar één ding op aarde dat Erasmus werkelijk haatte als de tegenpool van gezond verstand: fanatisme
